گزارش دولت آمريكا از قتل پيمانكاران در عراق
روزنامه "نيويورك تايمز"، روز شنبه در گزارشي نوشت: بنا بر آمار منتشر شده توسط وزارت كار آمريكا كه به ادعاهاي مرگ يا جراحت آن دسته از افرادي رسيدگي ميكند كه به عنوان پيمانكاران دولت آمريكا در عراق كار ميكنند، در سه ماه نخست سال جاري دست كم ۱۴۶كارگر پيماني در عراق به قتل رسيدهاند، كه از زمان آغاز جنگ در مارس ،۲۰۰۳اين ميزان قتل پيمانكاران آمريكايي در عراق بيسابقه بوده است.
بر اساس آمار منتشر شده توسط دولت آمريكا و برخي مصاحبههاي انجام شده، به اين ترتيب، تاكنون از زمان آغاز جنگ عراق دست كم ۹۱۷پيمانكار كشته و بيش از ۱۲هزار تن ديگر در ميدان جنگ يا هنگام كار زخمي شدهاند.
اين آمار كه براي اولين بار منتشر ميشود، نشاندهنده آن است كه تا چه اندازه پيمانكاران آمريكايي و ديگر پيمانكاران از تلفات مخفي شده جنگ هستند و اينكه آنها نيز در كنار سربازان و تفنگداران آمريكايي در معرض خطرهاي رو به افزايشي قرار دارند، بويژه كه بوش قصد دارد ميزان نيروهاي نظامي آمريكا در بغداد را افزايش دهد.
نيويورك تايمز نوشته است: وقتي نيروهاي نظامي گشتهاي بيشتري در اطراف پايتخت عراق انجام دهند، هم سربازان و هم پيمانكاراني كه گاهي در مراكز كوچك و دور افتادهاي از آنها پشتيباني ميكنند، در معرض خطر بيشتري قرار ميگيرند. به عنوان مثال ميزان قتل پيمانكاران در اوايل سال جاري نزديك به تعداد كشتههاي ارتش آمريكا در همين دوران ( (۲۴۴رسيد.
"لاورنس كورب" Lawrence Korbدستيار سابق وزير دفاع آمريكا در مورد نيروي انساني در دولت ريگان، با اشاره به اينكه شورشيان به دنبال ضعيف - ترين اهداف هستند، گفت: پيمانكاران، اهداف ضعيف تري نسبت به ارتش هستند، آمريكا هم اكنون در بغداد تجاوزكارانهتر عمل ميكند و مرگ اين پيمانكاران نيز به همراه آن افزايش مييابد.
راننده كاميونها و مترجمان، بيشترين بخش از تلفات را به خود اختصاص ميدهند، ولي آمارهاي جديد شامل ديگر كساني نيز ميشود كه ارتش خصوصي را تشكيل ميدهند.
در ميان آنها، چهار گارد امنيتي آمريكايي بودند كه در ماه ژانويه در حادثه سقوط بالگرد كشته شدند. همچنين ۲۸كارگر عمراني ترك در همان ماه هنگام سقوط هواپيماي آنها در شمال بغداد كشته شدند. يك مرد اهل ايالت ماساچوست نيز هنگام پياده كردن تداركات يك شركت آمريكايي، در ماه مارس منفجر شد.
"دونالد تولفري" كه يك راننده كاميون از ايالت ميشيگان بود، در اوايل ماه فوريه هنگام بازگشت به اردوگاه "آناكوندا" در شمال بغداد، هدف تيراندازي قرار گرفت و به قتل رسيد.
"كريستن مارتين" دختر ۲۳ساله وي ميگويد مقامات ارتش به او گفتهاند پدرش توسط يك نگهبان نظامي آمريكايي كه در مورد ماموريت پدر او دچار گيجي شده بود، به قتل رسيده است.
ارتش آمريكا نيز تاييد كرده است كه اين قتل هم اكنون بخاطر احتمال اينكه مقتول توسط گلوله خودي كشته شده باشد، در حال بررسي است.
دختر مارتين اظهارداشت كه سه هفته در انتظار بوده است تا جسد پدر او به آمريكا بازگردانده شود و در مورد اينكه با پيمانكاران كشته شده آمريكا در عراق برخورد متفاوتي با سربازاني ميشود كه در اين كشور بهقتل رسيدهاند ، ابراز تنفر كرد.
او در مصاحبه تلفني خود با نيويورك تايمز، گفت: اگر هر اتفاقي براي نظاميها بيفتد، شما فورا از آن مطلع ميشويد. پرچمها پايين كشيده ميشود و به آنها احترام گذاشته ميشود، ولي شما هيچ چيز در مورد پيمانكاران نمي- شنويد.
مقامات نظامي آمريكا در واشنگتن و بغداد، اعلام كردند كه هيچيك از ادارات پنتاگون آمار تلفات پيمانكاران را دنبال نميكنند و آنها به هيچ صورت نميتوانند علت افزايش شديد تلفات در سال جاري را تاييد كرده يا توضيح دهند.
سرلشگر "ويليام كالدول سخنگوي ارشد ارتش آمريكا در عراق نيز از طريق ستوان "متيو بريدلاو" دستيار خود اعلام كرد كه پيمانكاران خارج از حريم ما قرار دارند و ما در مورد آنها نظر نميدهيم.
شركتهايي كه كارگران خود را در عراق از دست دادهاند، عموما به سئوالات ما در مورد تعداد مرگها و شرايطي كه باعث بوجود آمدن چنين تلفاتي شده است ، پاسخ نميدادند. البته هيچ كدام از آنها تصديق نكردهاند كه شاهد افزايش تلفات در سال جاري بودهاند، ولي سخنگوي گروه بينالمللي آمريكا كه يك شركت بيمه است كه حدود ۸۰درصد از پيمانكاران آمريكايي مشغول به كار در عراق را تحت پوشش خود قرار داده، اعلام كرد كه در ماههاي اخير افزايش شديدي در ميزان مرگها و جراحتها ايجاد شده است.
بر اساس آمار وزارت كار، علاوه بر ۱۴۶نفري كه طي سه ماه نخست سال جاري به قتل رسيدهاند، سه هزار و ۴۳۰تن ديگر نيز بخاطر جراحتها يا آسيب ديدگي در عراق تشكيل پرونده دادهاند، كه اين نيز خود يك ركورد جديد محسوب مي- شود.
اين در حالي است كه تعداد زخميها ممكن است بسيار بيشتر از اين آمار باشد، زيرا پايگاه داده آماري دولت آمريكا هنوز تكميل نشده است.
آمار وزارت كار در پاسخ به درخواست روزنامه نيويورك تايمز، بر اساس قانون آزادي اطلاعات، در اختيار اين روزنامه قرار گرفته است. ديگر آمارها نيز از طريق تعداد گستردهاي از سازمانهاي دولتي، پيمانكاران خصوصي و بيمههايي كه به اين پروندهها رسيدگي ميكنند، تهيه شده است.
تعداد تلفات نظاميان آمريكا در عراق حدود سه هزار و ۴۰۰نفر شده است و آمارهاي جديد منتشر شده توسط پيمانكاران، حاكي از آن است كه در برابر هر چهار سرباز يا تفنگدار آمريكايي، يك پيمانكار به قتل ميرسد.
"جان مك كين" سناتور جمهوريخواه ايالت آريزونا در مجلس سنا كه خواستار افزايش تعداد نيروهاي نظامي آمريكا در عراق شده بود، اظهارداشت كه تلفات در ميان پيمانكاران، از عوارض اشتباهات قبلي در عدم اعزام نيروي نظامي كافي براي ايجاد امنيت در سراسر عراق است.
به گفته وي، با توجه به اينكه ما نميتوانيم در عراق امنيت ايجاد كنيم، در حقيقت ما اين افراد را در معرض خطر بيشتري قرار دادهايم.
ديگر اعضاي كنگره آمريكا نيز نسبت به اين آمار ابراز نگراني كردهاند.
"جان مورتا" نماينده دمكرات ايالت پنسيلوانيا در مجلس نمايندگان كه رياست كميته فرعي اختصاص بودجه را نيز برعهده دارد، اظهارداشت كه از ميزان تلفات در ميان پيمانكاران شوكه شده و قصد دارد در فصل پاييز در مورد استفاده از كارگران خصوصي در عراق، جلسات استماعي را برگزار كند.
"جن شاكووسكي" نماينده دمكرات ايالت ايلينويز در مجلس نمايندگان نيز لايحهاي را پيشنهاد كرده كه دولت آمريكا را مجبور كند آمار دقيقتري از استفاده از پيمانكاران در عراق و نام و شغل كساني كه در عراق كشته يا زخمي شدهاند، ارائه كند، زيرا دريافت چنين اطلاعاتي در حال حاضر غير ممكن است.
هر چند ارتش نام و اطلاعات مربوط به زندگينامه تلفات دوران جنگ خود را منتشر ميكند، ولي شركتها ملزم به ارائه چنين اطلاعاتي نيستند و وزارت كار نيز از ارائه آن خودداري ميكند.
شاكووسكي اظهارداشت كه با مخفي نگهداشتن اين نيرو، اين مساله باعث تغيير ديدگاه و ارزيابي افراد از جنگ ميشود. تقريبا يك هزار نفر كشته شدهاند و تعداد زيادي نيز زخمي شدهاند. من فكر ميكنم كه اين مساله باعث پنهان كردن اين واقعيت است كه ما در اين كشور در حال خصوصي كردن ارتش هستيم.
به گفته كارگران پيماني، با توجه به افزايش عمليات نظامي در ماههاي اخير، حملات عليه پيمانكاران نيز افزايش يافته است. به گفته آنها كاروان كاميونهايي كه توسط شركتهاي خصوصي اداره ميشوند، گاهي به اندازه يگانهاي نظامي زرهي نيستند و به اندازه كافي محافظت نميشوند.
يكي از مقامات ارشد صنعت ايمني، گفت اخيرا توسط ارتش آمريكا و برخي مقامات پيمانكاري به او گفته شده است كه بين ۵۰تا ۶۰درصد كاروان كاميونها در عراق مورد حمله قرار گرفتهاند، اين در حالي است كه پيش از اين، او گفته بود كه تنها ۱۰درصد كاميونها مورد حمله قرار گرفتهاند.
...""اين مقام كه خواست بخاطر محرمانه بودن اطلاعات نامش فاش نشود اظهار داشت "قطعا جهشي در حملات عليه كاروانها بوجود آمده است." "گوردون درهر" راننده ۴۸سالهاي كه براي نيروهاي آمريكايي در عراق سوخت حمل ميكند، گفت كه او و ديگر رانندگان با حملات تقريبا پي در پي از سوي شورشيان مواجه بودهاند.
"من مورد تير اندازي قرار گرفتهام، كاميون من منفجر شده، يك بمب IED در شش قدمي من منفجر شده و بخشي از شنوايي خود را از دست دادهام.
من هم اكنون به هدف تيراندازي قرار گرفتن عادت كردهانم، در يك سفر دو بار مورد حمله كمين قرار گرفتم."
درهر، در ژانويه گذشته بخاطر اينكه در جادهاي ناهموار و با سرعت زياد رانندگي كرده بود در كمر خود دچار شكستگي شد و هماكنون براي انجام عمل جراحي به خانهاش در ايالت نيوجرسي بازگشته است. به گفته درهر، وقتي آنها تعداد نيروها را در عراق افزايش دهند به سوخت بيشتري براي بالگردها و تانكها احتياج خواهند داشت. برخي از همكاران من كه هنوز در عراق هستند به من گفتهاند كه اخيرا مورد حملات زيادي قرار گرفتهاند.
"مارك گريفين" راننده كاميون ۵۳سالهاي كه در نوامبر گذشته عراق را ترك كرد، گفت: حتي در آن زمان هم حملات رو به افزايش بود و ماه به ماه بدتر ميشد.
او براي شركت "كي.بي.آر" در استان الانبار كار ميكرد كه وظيفه آن تامين مهمات، آب و ديگر مواد مورد نياز براي پايگاههاي تفنگداران دريايي بود.
به گفته وي، در اواخر سال ۲۰۰۶رانندگان كاميون و كاروان اسكورت آنها در هر سفري كه به استان الانبار انجام ميدادند بين ۲۰تا ۳۰بمب كار گذاشته شده در كنار جادهها را شناسايي ميكردند. تعداد بمبهاي IEDو ميزان خسارت آنها به مرور زمان بسيار بيشتر و مخربتر شد.
آمار وزارت كار نشان ميدهد كه تعداد كشته و زخميها در ميان پيمانكاران در زمانهايي كه فعاليتهاي نظامي آمريكا افزايش يافته شديدا افزايش يافته است. به عنوان مثال تعداد پيمانكاراني كه از ماه ژانويه تا مارس به قتل رسيدهاند بسيار بيشتر از آمار قبلي يعني ۱۱۲نفر در پايان سال ۲۰۰۴هنگام انجام عمليات نظامي آمريكا در شهر فلوجه است.
به نظر ميرسد كه روند تشديد تلفات در سه ماهه دوم سال جاري نيز ادامه خواهد يافت، زيرا شورشيان موجي از حملات خمپارهاي و موشكي را در منطقه سبز بغداد انجام دادهاند. به عنوان مثال در اوايل ماه جاري، دو تبعه هندي، يك فيليپيني و يك نپالي كه براي سفارت آمريكا در بغداد كار ميكردند در حمله موشكي كه در منطقه سبز صورت گرفت به قتل رسيدند.
نزديك به ۳۰۰شركت از آمريكا و ديگر كشورهاي جهان، نيروهاي كاري نزديك به تعداد سربازان آمريكايي در عراق دارند كه در حقيقت نيرويي حاشيهاي هستند.
پنتاگون اعلام كرده است حدود ۱۲۶هزار زن و مرد كه براي پيمانكاران كار ميكنند در كنار نزديك به ۱۵۰هزار نيروي نظامي آمريكايي مشغول به كار هستند.
اين نخستين جنگ آمريكا است كه در آن اين ميزان غير نظامي كارهايي از جمله محافظان مسلح، مربيان نظامي، مترجمان، بازپرسها، آشپزها و تعمير كارها را كه قبلا تنها توسط نظاميان انجام ميشد، انجام ميدهند.
به عنوان مثال، در جنگ خليج فارس در سال ۱۹۹۱ميلادي، تنها ۹هزار و ۲۰۰پيمانكار در كنار ۵۴۰هزار نيروي نظامي آمريكا مشغول به كار بودند كه بيشتر كار آنها راه اندازي سيستمهاي تسليحاتي پيشرفته بود، ولي در پايان جنگ سرد، كنگره و پنتاگون علاقهمند بودند كه از صلح ايجاد شده استفاده كنند و تعداد ارتش منظم آمريكا را كاهش دهند.
دولت بوش نيز پس از حمله به عراق اين راهبرد را كه باعث تحليل رفتن منابع نظامي آمريكا به ميزاني بيسابقه شد، گسترش داد.
بسياري از پيمانكاراني كه در ميدان جنگ حضور دارند ميگويند از امكانات اوليه ايمني كه نيروهاي نظامي از آن برخوردار هستند، برخوردار نيستند و مزاياي آنها نه تنها با نيروهاي نظامي تفاوت دارد، بلكه از كارفرما تا كارفرماي ديگر نيز متفاوت است.
براي مترجمان و كارگران عراقي كه براي شركتهايي همچون Blackwaterكار ميكنند حقوق هفتگي از ۶۰دلار شروع ميشود. براي رانندگان كاميون از يك هزار و ۸۰۰دلار شروع ميشود و براي محافظان امنيتي خصوصي نيز به شش هزار دلار ميرسد. مزاياي پزشكي و بيمهاي آنها نيز بسيار متفاوت است.
شرايط در عراق بسيار دشوار است و بسياري از غيرنظامياني كه وارد آن ميشوند، حال يا بخاطر نوعي ماجراجويي يا بخاطر طمع مادي، تحت تاثير محيط قرار ميگيرند. در صورتي كه آنها در مورد ساعت كاري كه روزانه ۱۲ساعت است يا عدم برخورداري از محافظهاي زرهي در كاميونها يا پايگاههايشان سئوالاتي را مطرح كنند، كارفرمايان آنها گاهي به آنها ميگويند كه وسايل خود را جمع كنيد و به خانه بازگرديد.
"سينتيا مورگان" كه يك راننده كاميون از ايالت تنسي است و بيش از يك سال را در عراق به عنوان فرمانده يك كاروان سپري كرده، ميگويد پاسخ عمومي مقامات ارشد وي به چنين سئوالاتي اين بود كه "با اولين پرواز از اينجا خارج شو.""
منبع (۱) منبع (۲)
