International Law حقوق بین الملل

اگر چيزي پيدا شود آن مرد را دستگير مي‌كنيم. اگر نه به او مي‌گوييم از اينكه مزاحم شما شديم عذر مي‌خواهيم. به اين ترتيب ما اين مرد را در برابر كل خانواده‌اش تحقير مي‌كنيم، كل خانواده او را وحشت زده مي‌كنيم و خانه او را نابود مي‌كنيم. پس از آن نيز به خانه بعدي مي‌رويم و اين كار را با صدها خانه ديگر انجام مي‌دهيم."
به گفته وي در هر كدام از اين حملات كه گاهي عمليات "احاطه و بازرسي" نيز خوانده مي‌شود پنج تا بيست خانه مورد بازرسي قرار مي‌گيرند. در پي وقوع سيلي از حملات عليه سربازان در يك منطقه بخصوص، فرماندهان معمولا به نيروهاي پياده نظام خود دستور مي‌دهند به دنبال انبار تسليحات، مهمات يا مواد لازم براي ساخت بمب‌هاي ‪ IEDبگردند.

هر خانواده عراقي اجازه دارد يك اسلحه ‪ AK-47در خانه خود نگهداري كند ولي به گفته برونز آنهايي كه تسليحات بيشتري داشتند دستگير و بازداشت مي‌شدند و آن عمليات به عنوان "موفقيت" طبقه بندي مي‌شد حتي اگر كاملا مشخص بود كه هيچ كس در آن خانه شورشي نيست.

بنابر آنچه چند تن از كهنه سربازان توصيف كرده‌اند، پيش از حمله سربازان عموما منطقه را "قرنطينه" مي‌كردند و به كسي اجازه ورود يا خروج از منطقه را نمي‌دادند.

به گفته برونز، در جلسات توجيهي كه پيش از انجام عمليات صورت مي‌گرفت، گاهي فرماندهان نظامي به نيروهاي خود مي‌گفتند مناطقي كه آنها بايد به آن حمله كنند منطقه‌اي خصومت آميز است كه در آن ميزان شورش بسيار زياد است و اين منطقه تحت كنترل بعثي‌هاي سابق يا تروريست‌هاي القاعده قرار گرفته است.

"لذا ما داراي نيروهايي هستيم كه همگي داراي موضع شده‌اند، بسياري از اين نيروها فكر مي‌كنند به محض آنكه در را باز كنند افرادي در داخل خانه وجود دارند كه با اسلحه در انتظار آنها هستند تا به آنها شليك كنند." سرگروهبان "داستين فلت" ‪ ۳۳ساله از دنور كه از فوريه ‪ ۲۰۰۴به مدت يك سال با گردان هجدهم پياده نظام در يگان اول پياده نظام در عراق خدمت كرده بود اظهار داشت كه به حدود يك هزار خانه در تكريت حمله كرده است.

او مي‌گويد، هر بار كه ما وارد خانه‌ها مي‌شديم آنها را تا حد مرگ مي ترسانديم.

علي عاون ‪ ۲۳ساله از شهر نيويورك كه عضو گارد ملي آمريكا است از آوريل ‪ ۲۰۰۴به مدت ‪ ۱۱ماه در شهر صدر به همراه گردان هشتاد و نهم پليس ارتش خدمت كرده است.

او مي‌گويد: در نزديك به ‪ ۱۰۰حمله وظيفه او تامين امنيت در محيط اطراف منازل بوده است. او مي‌گويد وقتي سربازان به خانه‌اي حمله مي‌كردند نخست آن را با خودروهاي هاموي محاصره مي‌كردند.

سربازان درب ورودي را محافظت مي‌كردند تا كسي فرار نكند.

"گارت رپنهاگن" ‪ ۳۲ساله كه ديده بان سواره نظام و تك تيرانداز گردان زرهي ‪ ۲۶۳از يگان اول پياده نظام است و از فوريه ‪ ۲۰۰۴به مدت يك سال در بعقوبه خدمت كرده بود مي‌گويد: در صورتي كه وسعت عمليات گسترده بود و كل شهر مورد حمله قرار مي‌گرفت آنها كل شهر را محاصره مي‌كردند.

گروهبان دوم "تيموتي جان وستفال" ‪ ۳۱ساله از دنور به خاطر مي‌آورد در يك شب تابستاني در سال ‪ ۲۰۰۴درجه حرارت ‪ ۱۱۰درجه فارنهايت بود كه او به همراه چهار سرباز ديگر به يك مزرعه بسيار بزرگ در حواشي تكريت حمله كردند.

او از فوريه ‪ ۲۰۰۴به مدت يك سال با گردان هجدهم پياده نظام در يگان اول پياده نظام در عراق خدمت كرده بود. به او گفته بودند كه برخي از افرادي كه در اين مزرعه حضور دارند شورشي هستند.

وستفال كه سرجوخه اين گروه بود، هدايت اين ماموريت براي ايجاد امنيت در خانه اصلي را برعهده داشت. پانزده تن ديگر نيز مشغول به پاكسازي محل بودند.

وستفال و نيروهاي وي بر روي ديوار خانه پريدند و انتظار داشتند كه با شورشيان مسلح رو در رو شوند.

وي گفت: "ما چراغ قوه‌هاي خود را در دست داشتيم و من به نيروهاي خود گفته بودم با شماره سه چراغ‌هاي خود را به سمت آنها بگيريد تا ببينيم چه چيزي داريم، آنها را بيدار كنيد."

چراغ قوه وستفال بر روي اسلحه ‪ M-4او نصب شده بود كه نسخه كوچك تري از اسلحه‌هاي ‪ M-16است لذا در حقيقت وقتي او چراغ قوه خود را به سمت افرادي كه بر روي زمين در خواب بودند مي‌گرفت، او در حقيقت سلاح خود را به سمت آنها هدف گرفته بود. او نخست اسلحه خود را به سمت مردي گرفت كه به نظر مي‌رسيد شصت و چند ساله بود.

گروهبان وستفال مي‌گويد: "آن مرد چنان جيغ وحشتناكي كشيد كه من هيچ گاه در عمرم چيزي شبيه به آن را نشنيده بودم او كاملا وحشت زده شده بود باتوجه به اينكه او تحت حكومت صدام زندگي كرده بود مي‌توانم تصور كنم او به چه چيزي فكر مي‌كرد."
ساكنان اين مزرعه شورشي نبودند، آنها خانواده‌اي بودند كه بخاطر فرار از گرماي خفه‌كننده در بيرون خوابيده بودند و مردي كه گروهبان وستفال با ترس از خواب بيدار كرده بود بزرگ خاندان بود.

"وقتي ما برداشتن ملحفه از روي كساني كه خواب بودند را آغاز كرديم، ما هيچ چيزي نيافتيم، البته به غير از آن مرد شايد دو مرد ديگر حضور داشتند كه يا پسران و يا نوادگان يا هر چيز ديگر او بودند و ما بقي همه زن و كودك بودند.

"من مي‌توانم صدها داستان در مورد مسائلي همچون مورد ذكر شده بگويم كه تقريبا همه آنها شبيه به داستاني است كه به شما گفتم. تنها اختلاف آنها اين بود كه هر دفعه يك خانواده، يك زمان و يك شرايط متفاوت بود." براي گروهبان وستفال، آن شب باعث تغيير ديدگاه او گشت. او گفت: "به ياد مي‌آورم كه با خودم فكر مي‌كردم كه من تحت پرچم آمريكا ترس را به جان شخص ديگري مي‌آورم، حال آنكه من براي اين كار به ارتش نپيوسته بودم."
** اطلاعات
پانزده سربازي كه ما با آنها صحبت كرديم به ما گفتند اطلاعاتي كه اين حملات بر اساس آنها انجام مي‌شد بيشتر اطلاعاتي بود كه توسط انسان‌ها جمع آوري شده بود و معمولا هم نادرست بود.

هشت تن از آنها نيز گفتند يكي از مسائل بسيار عادي كه وجود داشت اين بود كه عراقي‌ها از نيروهاي آمريكايي براي حل اختلافات خانوادگي، دشمني هاي قبيله‌اي يا انتقام‌گيري هاي شخصي استفاده مي‌كردند.

گروهبان "عيسي بوكانگرا" ‪ ۲۵ساله از شهر وسلاكو در ايالت تگزاس يكي از ديده‌بان‌هاي يگان چهارم پياده نظام در شهر تكريت بود و ماموريت يك ساله او در مارس ‪ ۲۰۰۴به پايان رسيد. او مي‌گويد در اواخر سال ‪ ۲۰۰۳به خانه يك مرد ميانسال در تكريت حمله كرد زيرا پسر او به ارتش آمريكا گفته بود پدر او يك شورشي است پس از جستجوي كامل خانه اين مرد، سربازان هيچ چيزي نيافتند و بعدها متوجه شدند كه پسر او صرفا خواستار پولي بود كه پدر او در مزرعه مخفي كرده بود.

گروهبان بوكانگرا كه در بيش از پنجاه عمليات به خانه‌هاي عراقي‌ها حمله كرده است مي‌گويد پس از آنكه مصرانه بر اساس چنين اطلاعات غلطي عمل كرديم، سربازان پيش بيني مي‌كردند كه همه كساني كه مورد حمله قرار مي‌گرفتند بي گناه هستند شرايط به گونه‌اي شده بود كه همه حتي قبل از انجام حملات در مورد آن جك‌هايي را مي‌گفتند.

آنها مي‌گفتند ما باز هم وارد خانه‌اي اشتباه خواهيم شد زيرا اين مساله هميشه رخ مي‌داد، ما هميشه افراد را به اشتباه دستگير مي‌كرديم.

كريستال گفت حتي رهبر جوخه آنها نيز در مورد اين مساله جوك مي‌گفت. او هر بار كه به خانه‌اي حمله مي‌كرد به شوخي در بيسيم خود اعلام مي‌كرد كه در آنجا تسليحات كشتار جمعي پيدا كرده است.

گروهبان برونز گفت: معتبر بودن اطلاعاتي را كه دريافت كرده بود مورد سئوال قرار داد زيرا مخبران عراقي بخاطر اطلاعاتي كه مي‌دادند از ارتش آمريكا پول دريافت مي‌كردند.

در يكي از موارد يكي از عراقي‌ها به يگان گروهبان برونز اطلاع داد كه يك سازمان مقاوت كوچك سوري كه مسئول كشتن تعدادي از سربازان آمريكايي بود در خانه‌اي مخفي شده‌اند.

برونز گفت به خاطر مي‌آورد كه به او گفته شده بود "آنها در انتظار ما هستند كه در آنجا حضور يابيم و تيراندازي‌هاي زيادي صورت خواهد گرفت." گروهبان برونز كه رهبر تيم ‪ Alpha Companyبود قرار بود اولين كسي باشد كه در برابر در آن ساختمان حاضر مي‌شود.

"من گفتم اگر مطمئن هستيم كه گروهي از تروريست‌هاي سوري، شورشيان در آنجا حضور دارند، چرا شما مي‌خواهيد من به همراه سه نفر ديگر را به مقابل آن در بفرسيد زيرا احتمالا من نخواهم توانست پيش از آنكه به من تيراندازي شود ماشه را فشار دهم."
گروهبان برونز از روي شوخي پيشنهاد كرد كه يك خودروي ‪ M-2در برابر اين خانه قرار دهند و موشكي را به سمت پنجره شليك كنند و مبارزان دشمن و فرماندهان آنها را كه ادعا شده بود در اين خانه حضور دارند از بين ببرند.

آنها در مقابل از تجاوزكاري اين حمله كاستند.

در حالي كه گروهبان برونز رهبري امنيت در برابر خانه را برعهده داشت، سربازان او پنجره‌ها را خرد كردند و با شكستن در متوجه شدند كه چند كودك كوچك، يك زن و يك پيرمرد در آن خانه حضور دارند.

در اواخر سال ‪ ،۲۰۰۵كريستال به همراه دو افسر پليس عراقي اقدام به جستجوي ساختماني در يك روستا در حوالي كركوك نمودند. در اين عمليات يكي از دوستان كه سي و چند ساله بود به همراه كريستال و ديگران در حال جستجوي اطراف اين ساختمان بودند كه خود آن شخص نيز به همراه پدر و مادر، همسر و فرزندانش زندگي مي‌كرد پس از آنكه جستجوي آنها پايان يافت و چيزي نيافتند، يكي از ستوان هاي گروهان كريستال به او نزديك شد و گفت: "چه كار مي‌كردي؟" كريستال در پاسخ گفت، جستجوي خانه را تمام كرديم و كاملا پاك است.

آن ستوان به كريستال گفت دوست راهنماي آنها خود "يكي از اهداف" اين عمليات است.

به گفته كريستال، ظاهرا شخصي او را يك شورشي معرفي كرده است.

براي آن ماموريت برگه‌هاي اهداف تنها در اختيار افسران قرار گرفته بود و اين درحالي است كه افسران همراه ديگر نيروها نيستند.

كريستال گفت احساس حقارت كردم زيرا برآورد او مبني بر اينكه آن مرد هيچ خطري ندارد به نظر نامربوط مي‌رسيد و آن مرد دستگير شد، اندكي پس از آن كريستال در يك خودروي جنگي قرار گرفت و مابقي عمليات را انجام داد.

ستوان "لري كنون" ‪ ۲۷ساله از شهر "سالت ليك سيتي" يك توپچي است كه از فوريه ‪ ۲۰۰۴به مدت يك سال در شهرهاي مختلفي همچون تكريت، سامرا و موصل در گردان هجدهم پياده نظام در يگان اول پياده نظام خدمت كرده بود.

او در حدود بيش از يكصد عمليات تجسس از خانه‌ها در تكريت شركت داشت و اين حملات را بيهوده و ديوانه‌كننده مي‌دانست.

كنون مي‌گويد: "ما به يك خانه حمله مي‌كرديم و آن شخص مي‌گفت نه اين من نيستم، ولي مي‌دانم شخصي كه به دنبال آن هستيد كجا است. او ما را به خانه بعدي مي‌برد و مي‌گفت آن شخص در آن خانه است وقتي به آن خانه وارد مي‌شديم نيز آن مرد باز همين ادعا را تكرار مي‌كرد به اين ترتيب ما كل شب را از اين خانه به خانه‌اي ديگر مي‌رفتيم."
متخصص رپنهاگن كه گفته بود در يورش به ‪ ۳۰خانه در حوالي بعقوبه شركت داشته است مي‌گويد: "من نمي‌توانم واقعا اطلاعات ارتش را مقصر بدانم، اين هميشه يك بازي حدس زدن بود، ما در كشوري هستيم كه به زبان آنها صحبت نمي- كنيم، از مترجمان كمي برخورداريم و واقعا سخت است كه به چيزي دست يابيم.

تنها كاري كه ما انجام مي‌دهيم عمل كردن بر اساس يك الگويي است كه قبلا رخ داده و اميدوار هم هستيم كه اين الگو تغيير نكند."
گروهبان "جفري ميلارد" ‪ ۲۶ساله از شهر بوفالو در ايالت نيويورك نيز از اكتبر ‪ ۲۰۰۴به مدت يك سال به همراه مركز عمليات عقبه در يگان ‪ ۴۲پياده نظام در تكريت خدمت كرده است.

به گفته او نيروهاي جنگي نه از آموزش هاي لازم و نه از منابع كافي براي بررسي اطلاعاتي كه به آنها داده مي‌شد، پيش از عمل كردن به آنها برخوردار نبودند.

او مي‌گويد: "ما پليس نيستيم ما همچون كارآگاه‌ها اين طرف و آن طرف نمي‌رويم و سئوال نمي‌پرسيم ما درها را باز مي‌كنيم و پس از ورود مردم را مي‌گيريم."
ستوان يكم "بريدي ون انگلن" ‪ ۲۶ساله از واشنگتن مي‌گويد بخاطر محدود بودن گزينه‌ها، ارتش به چيزي كمتر از منابع قابل اطمينان تكيه دارد.

او به عنوان فرمانده دسته نقشه‌برداري به همراه يگان اول زرهي در منطقه نا آرام "ادهميه" در بغداد خدمت كرده است. ماموريت هشت ماه او از سپتامبر ‪ ۲۰۰۳آغاز شده بود.

او مي‌گويد: "اين تنها چيزي بود كه ما داشتيم، بيشتر آن تنها يك خيال و يك آرزو بود و شايد از هر ‪ ۱۰مورد يك مورد درست بود."
گروهبان برونز گفت: تنها در حدود ‪ ۱۰درصد موارد موفق به كشف مواد غيرقانوني مي‌شدند.

ديگر كهنه سربازان نيز همين برآورد را انجام داده بودند. به گفته برونز، "ما برخي مواد كوچك براي ساخت بمب‌هاي ‪ IEDهمچون تكه كوچكي از سيم يا كابل انفجار يافتيم ولي هيچگاه در خانه‌ها بمب واقعي را نيافتيم." گروهبان وستفال گفت در بيش از يك هزار عملياتي كه انجام داده بود تنها با چهار "شورشي واقعي" مواجه شده است.