" چندین شبانه روز شیء پرنده­ ناشناخته­ای در کشور پرو رویت می­شود. رسانه­ها برنامه­هایی از روایت­های مردمی و مستند از این شیء ناشناخته پخش می­کنند. همزمان خبری جهان را در بهت فرو می­برد: 50 اسکادران فوق پیشرفته ایالات متحده در صحرای نوادا به­طور مرموزی منهدم می­شوند. سیستم­های هشدار هوایی در کشورهای روسیه و اروپایی فعال می­شود. اسکادران­های شناسایی و عملیاتی روسیه و ناتو طی فرایند مرموزی به کلی نابود می­شوند. سیستم­های پیش­هشدار حملات نامتعارف در کشورهای روسیه و آمریکا فعال می­شوند. فیلم­های متعددی از حضور نیروهای ناشناخته در دنیا عرصه رسانه­ها را پر می­کند. دریافت سیگنال­های مرموز در اکثر پایگاه­های هوایی و مخابراتی دنیا ثبت می­شود و هر روز بر کثرت و شدت آن افزوده می­شود. تلاش برای رمزگشایی این سیگنال­ها بی­نتیجه می­ماند. پایگاه­های تسلیحات اتمی در ایالات متحده، روسیه و برخی کشورهای اروپایی طی حمله­های مرموزی تخلیه و تاسیسات آن­ها منهدم می­شود. تکنسین مخابراتی در یکی از کشورها موفق به رمزگشایی سیگنال­ها می­شود. متنی که جهان را پر از ترس و وحشت می­کند: "سیسوتن­ ­ها از قمر پابایدو بخشی از سرزمین شما را برای اقامت برگزیده است. هر آن که بی پاسخ از خواسته ما بگذرید سرزمین شما بیشتر آسیب خواهد دید." این بخشی از سناریوی تخیلی برای حضور نابهنگام موجودات ناشناخته و فرازمینی بر روی کره خاکی است. مطلبی که در نگاه نخست شاید کودکانه و نسخه خنده­داری از فیلم­های تخیلی هالیوودی باشد. اما شاید جالب توجه باشد که دبیرکل سازمان ملل متحد در اجلاسیه اخیر خانم مازلان اوتمن اخترشناس مالزیایی را به عنوان ملاقات کننده زمین با فرازمینی ها انتخاب کرده باشد. گزارش خواندنی تلگراف از این انتخاب سازمان ملل متحد را به نقل از پايگاه اطلاع رساني نجوم ستاره شناسي ايران، آسمان پارس، در ادامه مطلب می توانید مطالعه نمایید.

                                                                    

                                    

در حاشیه اجلاس عمومی اخیر سازمان ملل، نمایندگان حقوق فضایی بر سر انتخاب نماینده زمین برای خوشامدگویی به فرازمینی‌ها به توافق رسیدند و مازلان اوتمن، بانوی اخترشناس مالزیایی را به این سمت برگزیدند. سازمان ملل قرار است در اقدامی جالب توجه، خانم مازلان اوتمن، اخترشناس مالزیایی را برای انجام وظیفه واکنش هماهنگ بشر در هنگام تماس بیگانگان فضایی، تعیین کند. به گزارش تلگراف، هنگامی‌که موجودات فضایی با سفینه خود بر روی زمین فرود می‌آیند و تقاضای ملاقات با رهبران زمینی را می‌کنند، به نزد خانم اوتمن برده می‌شوند. وی جزئیات شغل جدیدش را هفته آینده، در گردهمایی رویال سوسایتی در باکینگهام‌شایر اعلام خواهد کرد. به احتمال فراوان پیشنهاد کاری جدید این خانم 58 ساله، واکنشی نسبت به کشف اخیر صدها سیاره فراخورشیدی است که به دور ستارگان خود در حال گردش هستند و تصور می‌شود که احتمال کشف حیات فرازمینی را بیش از هر زمان دیگری امکان‌پذیر کرده باشد. خانم اوتمن که در حال حاضر رئیس مرکز سازمان ملل در امور فضای ماورای جو (Unoosa) است، در گفتگوی اخیرش با گروهی از دانشمندان گفته است: «جستجوی پیوسته برای ارتباطات فرازمینی، این امید را که روزی نوع بشر علائمی را از موجودات بیگانه دریافت کند، افزایش داده است. وقتی این اتفاق بیافتد، ما باید برای یک واکنش هماهنگ آماده باشیم. این واکنش باید تمام حساسیت‌ها را در رابطه با این موضوع مد نظر قرار دهد. سازمان ملل یک ساز و کار آماده برای چنین واکنش‌های هماهنگی است.» پرفسور ریچارد کروتر، متخصص حقوق فضایی آژانس فضایی انگلستان که رهبری نمایندگان اعزامی این کشور به سازمان ملل را بر عهده دارد، می‌گوید: «اوتمن برای انجام نقش رهبر زمینی در برخورد با بیگانگان، بدون شک بهترین فرد است.» طرح پیشنهادی انجام وظیفه اونسا برای واکنش به تماس فضایی‌ها، ابتدا در کمیته‌های مشاوران علمی سازمان ملل مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد و نهایتا به مجمع عمومی سازمان ملل فرستاده خواهد شد. نظرات در خصوص نحوه خوشامدگویی به ملاقات‌کنندگان فرازمینی آینده متفاوت است. بر اساس معاهدهه فضای ماورای جو 1967 اعضا توافق کرده­اند تا از طریق ضدعفونی (استریل) کردن ملاقات‌کننده‌های فرازمینی، زمین را در برابر آلودگی گونه‌های فضایی محافظت کنند. اما اوتمن می‌داند که باید رویکرد بردبارانه‌تری را اتخاذ کند. از سوی دیگر فیزیک‌دان معروف، استیفن هاوکینگ هشدار داده است که در مقابل متجاوزان بیگانه باید با احتیاط رفتار شود. وی گفته است: «من تصور می‌کنم که آنها احتمالا در سفینه‌های عظیمی زندگی می‌کنند و تمام منابع سیاره مادری خود را مصرف کرده‌اند. نتیجه ملاقات آنها با سیاره ما، بسیار شبیه زمانی است که کریستوف کلمب برای اولین بار قدم در خاک آمریکا گذاشت. ملاقاتی که پیامد خوبی برای ساکنین بومی آمریکا به دنبال نداشت.»